زندگی برای همه

یک چیز جالب که من اینجا دیدم اهمیت قائل شدن برای شهروندان معلول است. ایده اصلی این است که یک فرد معلول هم حق دارد همانند یک آدم سالم از همه امکانات برخوردار باشد. به عنوان مثال تو قطار یک سری صندلی مخصوص اونها است ، ورودی واگن را هم یک جور تنظیم می شد که راحت ویلچر می توند سوار بشد، تو واگنهای معمولی هم شماره صندلی ها را با بریل هم نوشته اند، چراغهای عابر پیاده از نوع صدا دار است، توی قسمتهای عمومی حتماً یک دستشویی مخصوص معلولین است و یا تو دانشگاه راهروهای اصلی را جوری طراحی کرده اند که با ویلچر راحت می توان رفت. خوب حالا این را با ایران مقایسه کنید امکاناتی که برای یک فرد معلول است در حد صفر است خوب همین باعث می شد که یک بخشی از جامعه که قابلیت کار کردن و بازدهی دارد به راحتی حذف بشد و به صورت سربار جامعه در بیایید در حالیکه توانایی کار کردن و فعالیت دارد