شب های ماه رمضان

چقدر زود گذشت. امسال دومين رمضانی است که ايران نيستم. ياد ماه رمضونهای ايران به خير. يادش به خير لحظات سحرو دعای سحر، افطار و دعای ربنای شجريان،سفره افطاری و خرما، نون سنگک و پنير و حتی ياد ترافيک وحشتناک موقع افطار. اينجا که

اصلاً حس نمي کنی کی ماه رمضون مياد و کی می رد. اين هم از آن چيزهايي است که وقتی ميايي خارج از دست می دهی

راستی امير هم به جمع وبلاگ نويسان پيوسته.اميدورام که بتوند به صورت مستمر ادامه بدهد. وبلاگش را می تونيد اينجا ببينيد