اين روزها

اين موضوع کاريکاتورها هر روز دارد داغتر می شود و اين جور که معلوم است به آين زودی هم فراموش نخواهد شد. پريروز تو روزنامه شرق آقای باقی يک سرمقاله ای نوشته بود که توش حرف جالبی زده بود. گفته بود که اين موضوع باعث شده يک سری بحثها هم پيش بيايد که مرز آزادی بيان با آزادی عقيده کجاست؟ و کجا می توان به بهانه آزادی بيان آزادی عقيده را زير پا گذاشت و کجا برعکس . بحث جالبی بود

امروز تو اخبار می خوندم که فنلاند هم به خيل کشورهای چاپ کننده اين کاريکاتورها پيوسته ولی خوب نه تو مجله يا روزنامه چاپی فقط تو يک سايت کم بيننده اينترنتی ولی خوب به خاطر همون هم نخست وزير آمده بود معذرت خواهی. خيلی جالب است رفتار اين نخست وزير را با رفتار نخست وزير دانمارک مقايسه کنيد. اگر اين آقای نخست وزير دانمارک هم همون اول از اين سفرای اسلامی دلجويي می کرد اصلاً قضيه اينقدر بيخ پيدا نمی کرد. بعضی موقعها لازم است که يک خورده آدم منعطف باشد. من فکر کنم اگر اين آقا، نخست وزير فنلاند بود تا به حال دوباره روسها اينجا را اشغال کرده بودند وضميمه خاک خودشان کرده بودند. واقعاً سالهای جنگ سرد خيلی چيزها به فنلانديها ياد داده. داشتن هزار کيلومتر مرز با سرزمين اصلی ابرقدرت شرق و حفظ استقلال بدون اينکه از چتر حمايتی ناتو استفاده کنند کار بسيار بزرگی است که تنها با سياست معقول قابل انجام است